Postanowiłem sięgnąć wspomnieniami raz jeszcze do wczesnej młodości, do lat dwudziestych i trzydziestych naszego wieku spędzonych
w rodzinnym Krakowie aż do wybuchu wojny. Tym razem jednak
chciałbym spojrzeć wstecz w tę głęboką już przeszłość pod specjalnym kątem widzenia. Ściślej mówiąc, dać próbkę przedstawienia
pewnego tylko wycinka owej minionej dawno rzeczywistości. Być
może stanowi ona jedynie jej margines, choć nie jestem tego całkowicie pewien, w miarę upływu czasu zdaje się, przynajmniej dla mnie,
ogromnieć znaczenie owego marginesu, przedtem raczej uboczne.
Są na świecie miejsca, które od pierwszej chwili, jakby mocą jakiegoś tajemnego zaklęcia biorą nas w swe władanie, budzą emocje, które odnajduje się tylko w wielkiej miłości.
„Notatki z Prowansji” to zbiór szkiców o miastach, ludziach i krajobrazach - zapis fascynacji historią kraju, zwanego krajem d’oc, jego kulturą i językiem. Autor opowiada o Prowansji, która dla człowieka Północy jest i zawsze pozostanie żywą legendą, nigdy nie nasyconą tęsknotą za harmonią, światłem i pięknem.
Fascynująca konfrontacja z fundamentalnymi problemami, z którymi boryka się ludzkość; przygoda opowiedziana z werwą i osadzona w atrakcyjnej, nieustannie zmieniającej się scenerii. Polecam ją każdemu, kto w zgiełku współczesnej cywilizacji znajduje jeszcze czas i ochotę, aby na własny, prywatny użytek zmierzyć się z absolutem.
prof. dr Aleksander Wolszczan, astronom
Osobiste przeżycie i doświadczenie pisarza jest zawsze obietnicą autentyzmu w jego dziele. Biografia Jerzego Surdykowskiego jest rękojmią prawdy jego pisarstwa. Marynarz, dziennikarz, dysydent i dyplomata patrzy na życie z wielu stron na raz szukając sensu w chaosie wydarzeń i przeżyć. Tak jest w jego najnowszej powieści Paradygmat chwilami tak zagadkowej jak sam tytuł.
Krzysztof Zanussi, reżyser
Fotografie: Wojciech Plewiński
„Jeśli wybierasz się do Rzymu, najważniejszą i bezwzględną regułą winna być lektura Tempo di Roma”
Dominique Costermans i Christian Libens
„Nie sądzę, by od czasów Stendhala tak pięknie pisano o Rzymie, jak robi to Curvers w Tempo di Roma”
Hubert Juin
Piszę to wszystko w Gros, w południowej Francji. Przeszłość wydaje
się nierealna. Jestem tutaj z moim
dziesięcioletnim wnukiem u przyjaciół, w małym zamku, pełnym antyków i obrazów. Przed domem taras,
gdzie się jada i pije wino, za domem
owalny basen, w którym się rano
pływa i wokół którego toczy się popołudniowe życie towarzyskie. Ale
mimo wszystko to, co opowiadam
o przeszłości, też jest realne i też się
wydarzyło.
To opowiadanie - pisze o Bezrobotnym Lucyferze Tomasz Venclova - jest jego pierwszą próbą uporania się z własnym żydostwem (i własną polskością).
Bibliofilskie wydanie z odręcznymi uwagami Autora w oprawie i z ilustracjami Jana Lebensteina wykonanymi w darze dla Poety
M. Kaufer pisał: „Wszystkie właściwości poety skupiają się jak gdyby w soczewce w najdoskonalszym dotychczas jego dziele, w Krymskich Nocach !” Noce krymskie to jeden z bardziej popularnych zbiorów Segałowicza, choć krytycy nie umieszczali go raczej w centrum jego twórczości, ceniąc bardziej poematy W Kazimierzu Dolnym czy Regina.
Opowiadanie, ocalonej z zagłady Ady Lubelczyk Willenberg, która jako 14-letnia dziewczynka postanowiła przeskoczyć mury getta. Życie kobiety odważnej, dumnej, w którym nie zbrakło radości, bólu i niezwykłych, symbolicznych zdarzeń.
„Opowiadania odeskie” to zbiór opowieści ze świata żydowskich przestępców i rzezimieszków, żyjących na przedmieściach przedwojennej Odessy. Żyją życiem codziennym, choć przeplatanym niecodziennymi wydarzeniami...
Kiedy Europa próbowała otrząsnąć się z koszmarów I wojny światowej,na jej wschodnich rubieżach, w Polsce, urodził się człowiek, którego życie, na tle innych losów niezwykłych i niebezpiecznych ułożyło się w sposób szczególnie niezwykły i niebezpieczny.
Jak przystosowała się do twardych pionierskich warunków nowopowstałego Izraela "panienka z dobrego polskiego domu"? Nili Amit ma wielki dystans zarówno do siebie, jak i do świata który opisuje. Ułatwia to ogromne poczucie humor, dzięki czemu tę niewielką książeczkę czyta się z niezwykłą przyjemnością. Dzięki niezwykłemu darowi obserwacji autorki, dowiadujemy się wiele o tym, jak wyglądało- i jak wygląda obecnie codzienne zycie w Izraelu.
Te wspomnienia dwójki znakomitych aktorów, znających teatr, jak mało kto, obdarzonych też świadomością tego, czym teatr powinien być w kulturze, pełne są nostalgii i tęsknoty za „dawnymi czasy”. Ton „staroświeckości”, dowcipny i przejmujący zarazem, sprawia, że książkę czyta się jednym tchem
Ta pełna namiętności i polityki powieść przenosi nas do Palestyny w okresie brytyjskiego protektoratu. Arabowie, Brytyjczycy i Żydzi żyjący obok siebie ukazani są na tle kolonialnego przepychu i niepokojów społecznych.
Jest rok 1924. Mark Bloomberg, niespełniony londyński artysta, zachęcony syjonistyczną kampania propagandową, przyjeżdża do Jerozolimy. Wraz z żoną Joyce są świadkami morderstwa prominentnego ortodoksyjnego Żyda. Udział w śledztwie okaże się próbą dla ich małżeństwa i charakterów.
To niezwykła historia, w której miłość okazuje się być nie mniej potężna niż polityka.
Bohaterkami tej książki są chasydki – chasydzkie kobiety, żony izraelskich chasydów.
W latach 60. socjolodzy, antropolodzy i historycy badający współczesny chasydyzm formułowali podstawowe dla ich rozważań pytania: Czy chasydzi będą w stanie w kolejnym pokoleniu zachować swoją odrębność? Czy otoczeni coraz bardziej ekspansywnym światem sekularnym zdołają przetrwać w swojej inności, czy też bałamutne materialne i duchowe pokusy oderwą ich od starych wartości?
Chasydzi nigdy takich pytań nie zadawali. I wtedy, i teraz ich społeczności żyły w przeświadczeniu o prawdzie dziedziczonej drogi życiowej, o nakazie życia według zasad sformułowanych na przestrzeni wielu setek lat.
Julien Gracq zmarł 22 grudnia 2007 roku w swoim rodzinnym domu w Saint Florent- le- Veil. Z okien domu widać zielone brzegi Loary, bohaterki poetyckiego eseju Les eaux etroites, który w polskim przekładzie - za zgodą autora- nosi tytuł Bliskie wody.
W co wierzyć - pyta autor - gdy człowiek stając twarzą w twarz z losem staje się mimowolnym narzędziem nieuchronnej zagłady tego, czym jest i co kocha? To podstawowy wątek wielkich mitów ludzkości, zbudowanych z nadziei, tęsknoty i trwogi spełnienia. Wpisują się w nie także Brzegi Syrtów - jedno z najważniejszych dzieł literackich XX wieku.
Dwa monologi autorstwa współczesnego belgijskiego pisarza (mieszkającego w Paryżu). Narratorami są służąca Albrechta Dürera i renesansowy lekarz Vesaliusz.
Wychowany w Polsce, w bogatej, chasydzkiej rodzinie, otwartej na muzykę, sztukę i literaturę wielokulturowej Europy, Haskel Besser oraz jego rodzina wiedli spokojne życie. Pierwsze oznaki narastającej fali antysemityzmu, który ostatecznie zniszczył ich świat, zmusiły rodzinę Besserów do emigracji. Tuż przed wybuchem II wojny światowej Besserowie cudem zdołali uciec do Palestyny.
Ta przejmująca opowieść stanowi również bardzo cenny materiał historyczny, ukazując życie i doświadczenia chasydzkiego rabina i jego rodziny na tle najważniejszych wydarzeń historycznych ostatnich osiemdziesięciu lat.
Życie Dawida Mitznera, amerykańskiego przedsiębiorcy, toczyło się w pięciu językach i na trzech kontynentach. Doświadczył on tego, co los żydowski w XX wieku miał najgorszego ‒ i najbardziej budzącego nadzieję. Urodzony w ortodoksyjnej żydowskiej rodzinie w Warszawie, gdy miasto to stanowiło jeszcze część imperium rosyjskiego, dorastał w niepodległej Polsce, dzieląc nadzieje i złudzenia jej żydowskich obywateli, aż w końcu znalazł swe miejsce w przedsiębiorstwie prowadzonym wspólnie z ojcem.